Yine yeniden..

Eee melek gelmiş yine... Düzelmeye çalıştıkça dibe vurmaktan yoruldum. Sadece iyi biri olmak ve diğer insanlarla iletişime geçtiğimde benim üzüldüğüm gibi üzülmesinler istedim. Tüm isteğim buydu. Ama neden üzülen yine benim ki? Neden ben insanları sevdiğim için üzülüyorum değer verdiğim için üzülüyorum.? Tiksiniyorum bu dünyadan.Neden böyle olmak zorunda? Neden insan olmaya çalışınca insanlar beni yanlış anlıyorlar? birini kırmak ve incitmekten çekinmek ne zamandan beri bizim düşünmememiz bencilce hareket etmemiz güzel bişey oldu? bencil mi olayım yani? o zaman mı insanlar benim daha iyi olduğumu düşünecek? Ne zamandan aklımdan geçmeyen şeyleri yaptığım gerekçesiyle yüzünden etiketlenmeye başladım ben? Bundan da vazgeçersem ne kalcak benden geriye? ne kaldı da bunu da bırakmamı istiyorsunuz?