Uzun bir aradan sonra gelen ilk yazı. Çok hislerimi dökmek istediğimden değil günün birinde bu günü hatırlamak istediğimden, hislerimi dökmek istediğimden yazıyorum bugün.. Bu bir vazgeçiş ve aynı zamanda da bir başlangıç hikayesi. Belki de benim kendi Küçük Prens hikayem. Küçük Prens benim için sıradan bir çocuk kitabı değil hayat felsefemi oluşturan yapı taşlarının olduğu bir kitap desem yalan olmaz. Arkadaşlık, dostluk, dünyaya olan bir yolculuk...
Her hayat bir yolculuktur aslında. Zor, acı dolu, sevinç dolu,mutluluk ve hüzün dolu.. Nedense benim hayatım çoğunlukla hüzün ve hayal kırıklıklarıyla dolu oldu. Sebebini kimseye yıkmaya gerek yok. Bardağı boş tarafından görmek diyelim buna.. Şuan geldiğim duruma arkama dönüp baksam yine hayal kırıklıklarımı ya da hüzünlerimi yazabilirim. Ama bugün mutluluklarımı yazacağım. Onlara ağlayacağım. Benim için her zaman çok uğraşan ben okuyayım diye elinden geleni yapan bir ailem vardı. Hep minnettar kaldım onlara ve kalacağım. En zor zamanlarımda hayatta kalma sebebim onlardı. Her ne kadar son zaman da bunun yerle bir olacağı hissine kapılsam da...
Arkadaşlarım.. Her zaman yanımda olan bana destek çıkan sızlanmalarımı, triplerimi, dertlerimi dinleyip beni daha iyi hissettirmek için uğraşan yegane dostlarım. yeri geldi çok sevdim kendimden öte bildim adadım kendimi onlara. Ama yeri geldi bir çırpıda unutmuş gibi bıraktım gittim ilgilenmedim. Ayarım olmadı hiç bir zaman ya aşırıydım ya da ilgisiz. iyi ki varlar hayatımda iyi ki hayatımı katlanılabilir kıldılar. Yüzüme gülümsemeler yerleştirebildiler.
Ben mutluluktaki hüznü de seviyorum. Her başlangıçtaki sonu.onu bilerek kıymetini anlamayı. Sevmek sadece mutluluktan ibaret değil ki. Ben severken mutluyken de bitecek anılara yok olacaklara hüzünlenirim. Bu ne mi kazandırdı bana? Küçük mutlulukların kıymetini anlamayı. onların aslında dört gözle beklediğimiz ama asla tatmin etmeyen mutluluklardan daha değerli oluşunu. Birinin teşekküründe yatan, birinin iyi ki varsınında uzanan, küçük bir olayda birini anımsatan küçük şeyler.. Bunların kıymetini bilmek ne güzel değil mi?
Geriye dönüp baktığımda belki çok fazla pişmanlığım var, hala çok fazla değişmeye ihtiyacım var ama büyük resimde boş görünen hayatımın aslında görünmeyen ama benim düşündüğüm zaman ağlayabilecek kadar özlediğim küçük mutluluklarım var.
Ama artık beni buraya bağlayacak bir hayatım yok..
