Biri dostluk mu dedi ?

İnsanlar vardır varlığı bile insana mutluluk veren..Sadece görmesi bile mutluluk veren insanlar..Aşk denen şeyden bahsetmiyorum ama ben..Bahsettiğim insanlar dostlar..Dost demek bile az belki can onlar..Karşılık beklemeden sevdiğim,değerin anlatamayacağım paha biçemeyeceğim insanlar..Onlar öyle ki kendimden daha önce düşündüğüm,hayatımın merkezine koyduğum insanlar..Sevmediğim şeyleri yapsak bile birlikte mutlu olacağım kişiler..Çok az sayıdalar..Çok olsalar bi anlamı olmazdı zaten değil mi ? Onlardan ayrı olmak en çok koyan şey aslında..Her zaman yanında olmasını istediğin bi eşya,sürekli görmek istediğin bi parça gibi..Onlar olmasa çok saçma olurmuş gibi..Sevmeyi,değer vermeyi öğretenler onlar bana..Sevmek en büyük bir şeydir ya.Şükürler olsun ki sevmeyi biliyorum..Sevmek benim için hayatı anlamlı kılan şey demek..Sevdğim tek yönüm..İnsanları koşulsuz sevebiliyorum ve bu çoğu zaman bana güç veriyo.Üzdüğü zaman çok üzse bile kocaman bi kalbim var sanki ve dağıttığım ve dağıtabileceğim sevginin haddi hesabı yok..benim için dostluk ve aile varsa mutluluk vardır..

Sevmek mutluluktur..

Sorular sorular..

Hiç bişeyden emin olamamak böyle bişey olsa gerek.Ne istediğini bilmemek ya da istediğini elde edecek gücü de cesareti de olmamak..Umutsuz olmak her konuda.kim bilebilirdi ki içinden geçen onca şeyi ? Kim görebilirdi gerçek seni ? ben kötüyüm derken neden inanmıyordu insanlar? Belki de sebebi bunların hiçbirini insanlara açık bi şekilde yaşamadığı içindi.Çünkü o iki yüzlüydü.İki ayrı karakterinin olması bunu göstermez miydi? Kendisi içinde verdiği savaşlardan haberi yoktu kimsenin olmayacaktı da.İnsanlar hakkında düşündükleri,hissettikleri,yargıları..Bunları göremiyordu kimse.Bu yüzden iyi biri gibi görünüyordu belki de..Yoksa asıl olan herkesin bunları yaşıyor olması mıydı ? Sahi herkes böyle miydi ? İnsanlar ın yaptıkları ve düşündükleri farklı mıydı? İnsanların gerçek yüzünü anlamak çok zordu.Güvenmek,değer vermek,sevmek mutlu etmekten çıkmış acı verir olmuştu.Acı çekmek istemediği için çok denemediği yol kalmamıştı ama eninde sonunda üzülen hep kendisi olmuştu.Pes etmekten başka çaresi kalmamıştı.Karşılık beklemek aptallık bir o kadar da açgözlülük değil miydi ? Şu an ki hayatından memnun muydu ? Hiç bir yere hiç kimseye bel bağlamamayı öğrenmişti.Aitlik hissini kaybetmişti.Böyle olursa ayrılık daha kolay olacak mıydı ?Zaman gösterecekti.Boşa yaşanmış saçma bir hayat mı yoksa doğru düzgün yaşamayı becerebilmiş biri olarak mı gidecekti bu dünyadan ? Bununda bi önemi yoktu aslında.Beklentisiz olması gerektiğini fark edeli çok olmuştu..

Bir dilek hakkın olsa ne olmayı dilerdin ? Martılar gibi uçmak ve sadece o güzel denizlerin tadını çıkarmak güzel olmaz mıydı ?

Geldi yine Sınav Haftası

Gerizekalıyım ben.Kısa ve net..Bi insan bu kadar sorumsuz olabilir ya..2 gün sonra hatta bi gün sonra fransızca sınavım var mal gibi hiç bişey bilmiyorum.Daha essay için bi şeyler yapılacak ama ne yapacağımı bile bilmiyorum tam olarak..Zaten çoook iyiyim yazı yazmada.(!)resmen birikti de birikti.Nefret ediyorum her şeyin üst üste gelmesinden.Ödeviydi mid term üydü bitmiyo ya bitmiyo.Arkadaş pazar günü sınav mı olur yaa? bu ne bu nee ? İnsanı hayattan bıktırıp,okul bıraktırır bu sınavlar..Neyse..Yeter bu kadar..