Bugün ne hakkında yazıyoruz hocam?
Klasikleşti artık benim duygularım. Yaza, yaza bitiremediğim şeyler işte.Bugün biraz aslında istediğimiz şeylerin bizim için en iyisi olmadığını anlamamızdan bahsedeceğim. Bazı isteklerim vardı ama gerçekleşmesi iyi mi oldu kötü mü bilmiyorum. Beni sadece düşünmeye ve hüzünlendirmeye yol açıyor olabilir gerçi.
Yalnızlığı cidden çok severim ben. Yaptığım çoğu şeyi yalnız yapmak beni cidden mutlu eder ama gel gör ki işler hep böyle işlemiyor. Bazı zamanlar insanın paylaşmaya desteğe ihtiyacı oluyor. Evet yalız idare edebileceğimiz ve edemeyeceğimiz zamanlar vardır hayatımızda. Bu aralar ise idare edemediğim zamanları yaşıyorum galiba.. Konuşacak derdimi, sevincimi anlatacak insan bulamıyorum. Sadık da değilim sadık olunan da. Saçma sapan tanımadığım insanlara anlatır oldum derdimi.O da bir şey mi? Dayanma gücüm olan şeyleri bile kaybetmeye başladım ben hocam.
Hiç bir şey yapamasam da az biraz beni mutlu eden şeyler vardı. Mutlu demeyelim de en azından meşgul eden. Onları da yapamamak, sıkıntıdan patlamak pek de hoş olmuyor. ikilemler arasında yaşamaktan çok yoruldum. Gerçekten..Bazı şeyler nasıl oluyor onu anlayamayacak kadar kayıp hissediyorum kendimi.Ne nasıl hissettirir, nasıl yapılır..
En kötüsü ne peki? Yapmak istediğim, değiştirmek istediğim şeyleri yapamayan biriyim yani. Olmak istediğim insan olamam. Olduğum insan da beni mutlu etmiyor? Bu gidiş nereye? Böyle yıllar geçer mi? Büyük ihtimalle hissizleşerek katlanılır olacak bu hayat. Öylesine harcanmış boş bir hayat.
Her zaman söylerim ben. İnandığım bazı şeyler olmasa ben intihar ederdim. Ettiğim dualar kabul olmadığına göre yaşamam gereken şeyler vardır ha?
Şu yaştan sonra değişmek mümkün müdür? Hayatımın bir daha gelmeyecek en güzel yıllarında bu kadar berbat hissetmem doğal mıdır? Ben nasıl kazanacağım bu özgüveni? Nerede, ne zaman kaybettim ki?
