İnsanlar vardır varlığı bile insana mutluluk veren..Sadece görmesi bile mutluluk veren insanlar..Aşk denen şeyden bahsetmiyorum ama ben..Bahsettiğim insanlar dostlar..Dost demek bile az belki can onlar..Karşılık beklemeden sevdiğim,değerin anlatamayacağım paha biçemeyeceğim insanlar..Onlar öyle ki kendimden daha önce düşündüğüm,hayatımın merkezine koyduğum insanlar..Sevmediğim şeyleri yapsak bile birlikte mutlu olacağım kişiler..Çok az sayıdalar..Çok olsalar bi anlamı olmazdı zaten değil mi ? Onlardan ayrı olmak en çok koyan şey aslında..Her zaman yanında olmasını istediğin bi eşya,sürekli görmek istediğin bi parça gibi..Onlar olmasa çok saçma olurmuş gibi..Sevmeyi,değer vermeyi öğretenler onlar bana..Sevmek en büyük bir şeydir ya.Şükürler olsun ki sevmeyi biliyorum..Sevmek benim için hayatı anlamlı kılan şey demek..Sevdğim tek yönüm..İnsanları koşulsuz sevebiliyorum ve bu çoğu zaman bana güç veriyo.Üzdüğü zaman çok üzse bile kocaman bi kalbim var sanki ve dağıttığım ve dağıtabileceğim sevginin haddi hesabı yok..benim için dostluk ve aile varsa mutluluk vardır..
Sevmek mutluluktur..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder